Αδικία εις βάρος του Κράτους; - Αντώνης Λοΐζου & Συνεργάτες

Όλοι μας αναφερόμεθα στο «σπάταλο Κράτος», το οποίο Κράτος ασφαλώς δεν αναφέρεται στην σημερινή Κυβέρνηση, αλλά μάλλον σε μια διαχρονική σπάταλη συμπεριφορά.

Είχαμε και έχουμε και την Γενική Ελέγκτρια για να μας πληροφορήσει ότι υπάρχει ακόμη επίδομα παπουτσιών και τόσα άλλα, τα οποία για εκείνους που έχουν μαλλιά στην κεφαλή τους σίγουρα θα πέσουν.

Επειδή τώρα συζητείται ο προϋπολογισμός του Κράτους και πως αυτός μπορεί να μειωθεί, ορισμένα εξόφθαλμα πράγματα στα οποία αναφερθήκαμε και προηγουμένως και οι απόψεις αυτές αποστάληκαν στα διάφορα κόμματα, μας παραξενεύει γιατί δεν συζητήθηκαν. Ευελπιστούμε στο μέλλον.

Φόρος Κεφαλαιουχικών Κερδών – Μας είναι ακατανόητο πως μια πώληση ενός κτήματος «θα πρέπει» να γίνει αποδεκτή από τον Φόρο Εισοδήματος με βάση την τιμή δήλωσης, ενώ ταυτόχρονα το Κτηματολόγιο χρεώνει για σκοπούς μεταβιβαστικών την αγοραία αξία που αρκετές φορές μπορεί να υπάρχει διαφορά από 20% και πέραν του 50% πιο ψηλή. Ο φορολογούμενος έχει το δικαίωμα, εάν πιστεύει ότι αδικείται, να απευθυνθεί στα δικαστήρια, αλλά υπάρχουν και οι παράδοξες υποθέσεις όπου το Κτηματολόγιο χρεώνει Χ για μεταβιβαστικά ως αξία και ο Φόρος Εισοδήματος πολύ λιγότερα (βάσει της δήλωσης των ενδιαφερόμενων), διότι δεν έχει άλλη επιλογή - Άρα ασυναρτησία και φοροδιαφυγή.
Μας είναι ακατανόητο γιατί το Κράτος να πληρώνει 9% ετήσιο τόκο για απαλλοτριώσεις. Όταν ο μέσος όρος κατάθεσης είναι τώρα 5%, γιατί το 9% το οποίο τότε που υιοθετήθηκε ήταν ορθό (ανάλογα με τον τόκο δανεισμού). Έστω να υιοθετείται ο μέσος καταθετικός τόκος και όχι το 9%.
Γιατί να μην πληρώνεται φόρος κεφαλαιουχικής αξίας πάνω στις απαλλοτριώσεις; Το απαλλοτριωμένο κτήμα έχει το αφορολόγητο τόσο για την αξία, όσο και για τους τόκους, ενώ ο γείτονας ο οποίος πώλησε το κτήμα του πληρώνει και κεφαλαιουχικά κέρδη και σε τυχόν κατάθεση τον φόρο για τόκους. Που είναι η δικαιολογία;
Είναι πολύ εύκολο να απορρίψει κάποιος την προσφορά για απαλλοτρίωση διότι έστω εάν κερδίσει ή χάσει ο αιτητής, θα εισπράξει τόσο τα δικηγορικά, όσο και τα εκτιμητικά του και άλλα έξοδα. Άρα λοιπόν γιατί να μην αμφισβητούν οι ενδιαφερόμενοι μια προσφορά που δεν κοστίζει τίποτα; Εάν όμως σε περίπτωση που ο αιτητής ήταν υποχρεωμένος να πληρώσει την αναλογία των εξόδων (εάν έχανε στην δικαστική απόφαση) θα περιορίζονταν και οι δικαστικές υποθέσεις που μόνο σε βάρος του Κράτους είναι.
Υπάρχουν πολυάριθμα κόλπα δικηγόρων π.χ. σε μια απαλλοτρίωση κτήματος με 10 συνιδιοκτήτες, υποβάλλουν 10 ξέχωρες παραπομπές, 10 ξέχωρες χρεώσεις, 10 ξέχωρες εκτιμήσεις κλπ, με το ανάλογο κόστος στο Κράτος. Με τα εκτιμητικά και μπράβο των δύο μερών, τόσο η Γενική Εισαγγελία όσο και ο Σύνδεσμος Εκτιμητών, κατέληξαν σε μια λογική κλίμακα που καλύπτουν τα πιο πάνω. Τίποτα όμως με τους δικηγόρους με τεράστιες απαιτήσεις σε αρκετές περιπτώσεις.
Υπάρχει πρόνοια στο Σύνταγμα ότι εάν ένα έργο δεν κατασκευαστεί εντός περιόδου 3 ετών από την ημερομηνία της απαλλοτρίωσης, τότε ο ιδιοκτήτης του ακινήτου έχει το δικαίωμα να το απαιτήσει πίσω - ίδε εκσκαφή δρόμου στην Πάφο, φύτευμα ελιών σε κάποιο δρόμο στο Παραλίμνι από παραπονούμενους ιδιοκτήτες κλπ, θέμα προς συζήτηση για το οικόπεδο Κατάρ, λιμάνι Λεμεσού και τα παρελκόμενα του και τόσα άλλα. Ασφαλώς αντιλαμβανόμεθα το θέμα και την περιπλοκότητα του, αλλά και αυτά είναι εις βάρος του Κράτους. Εάν λοιπόν ο ιδιοκτήτης θέλει το κτήμα του πίσω, θα πρέπει να πληρώσει την τρέχουσα αξία και όχι την ιστορική. Ταυτόχρονα χρήζει εξέτασης το Σύνταγμα διότι με τις πολλαπλές προσφυγές και νόμους και τώρα με την Ε.Ε./ΕΔΑΔ κλπ, είναι πολύ δύσκολο ένα έργο να αρχίσει να εκτελείται σε 3 χρόνια (άνκαι οι διάφορες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου είναι βοηθητικές – μόνο σε κάποιο βαθμό).
Περίεργα συμβάντα γίνονται και από μέρους σχεδίασης των απαλλοτριωθέντων κτημάτων. Κτήματα π.χ. με δρόμο, μετά την απαλλοτρίωση δεν έχουν, άρα επιζήμια επίδραση με αυξημένη αποζημίωση. Είμεθα περίεργοι όταν το Γραφείο Πολεοδομίας ή άλλη απαλλοτριώσα Αρχή σχεδιάζει ένα έργο, δεν θα έπρεπε πρώτα να υποβάλλει τα σχέδια του στο Κτηματολόγιο το οποίο και θα εκφέρει απόψεις πάνω στις απαλλοτριώσεις και ίσως στο πιο πάνω παράδειγμα να αποδείκνυε το Κτηματολόγιο την κατασκευή δρόμου εξυπηρέτησης;
Σπάταλο Κράτος λοιπόν και εδώ ασχολούμεθα μόνο με τις απαλλοτριώσεις με τα €600 εκ. που οφείλονται στους επηρεαζόμενους ιδιοκτήτες πλέον 9% ο τόκος τον χρόνο. Αντιλαμβάνεστε αγαπητοί μας αναγνώστες ότι εάν ο δρόμος Πάφου-Πόλης θα κοστίσει σε αποζημιώσεις €70 εκ., με τις πιο πάνω εισηγήσεις ίσως να μειωθεί στα €50 εκ., ενώ τώρα που πέρασαν τα 3 χρόνια με την μη κατασκευή του τι θα γίνει;

Θα αποστείλουμε αυτό το σημείωμα στην Γενική Ελέγκτρια, εις μια προσπάθεια μείωσης κόστους του «σπάταλου Κράτους», διότι φαίνεται να είναι η μόνη η οποία νοιάζεται.

Press Centre > Άρθρα